Interview met Jos De Potter en Vincent Dewaele


Anita Sohie - 06 September 2007
TAGS

Wat hebben de Natuurvrienden-Bergstijgers voor u betekend? Jos De Potter (78 jaar ): In de eerste plaats veel vriendschap, samen plezier in de bergen op een veilige en gezonde manier: daar zijn veel goede zaken uitgegroeid. In de Club Alpin was het ieder voor zich: meer onverschilligheid voor elkaar, individualisme, de eigen prestatie in de verf zetten en mekaar overtroeven. Tegenwoordig is naar de Himalaya gaan bijna dagelijkse kost, maar waar is het samen plezier beleven? Samen met Vincent was ik bij Moravec kandidaat voor de expeditie naar Ethiopië. Ik had mijn plaats willen afgeven om hem te kunnen laten meegaan, we waren altijd solidair met elkaar. Je moet in gevaarlijke situaties op mekaar kunnen rekenen. Ik wilde altijd mijn kennis en ervaringen delen met anderen, niet voor mezelf houden. Zo werd ik veel gevraagd als lesgever (ook bij de speleo’s) voor Bloso en in Wallonië. Ik leerde technieken van veiligheid en zorg voor materiaal. De sfeer tussen Vlamingen en Walen was toen ook uitstekend, er was kameraadschap. De taal was geen probleem, iedereen deed moeite en we verstonden elkaar. Als je mekaar leert kennen, ontstaat begrip en waardering. Klimmen is voor velen enkel prestatie, maar bij ons is het ook wandelen en van de natuur genieten. Voor mij is het belangrijkste altijd geweest: opvoeding tot vriendschap, veiligheid en kameraadschap, niet de prestatie ten koste van elkaar. Dat vond ik bij de Natuurvrienden. Nu heb ik veel last van mijn rug, klimmen en speleo gaat niet meer, maar ik ga nog veel wandelen in de Ardennen. Vincent Dewaele (61 jaar): De leden van de Natuurvrienden-Bergstijgers hebben altijd een goede band gehad met de bergen, en met elkaar. Er heerst een vriendschappelijke sfeer. In de tijd hebben ze me de kans gegeven om deel te nemen aan de expeditie naar Ethiopië, samen met Jos De Potter. Ik ben toen een seizoen gastleraar geweest in Mooserboden. Ik denk dat ze nu heel goed bezig zijn met de kinder-en jeugdcursussen, de stages in de bergen en de opleidingen. Als ik een goede raad mag geven: blijf de jeugd stimuleren om in de bergen te gaan, ondersteun hun projecten in het buitenland. Dat is heel belangrijk, de jeugd zijn de toekomstige alpinisten. Ik heb dat zelf ook meegemaakt, ondersteuning kan veel betekenen. Als kleine jongen kwam ik al heel vaak in Godinne, met Jos De Potter. Ik heb daar mooie herinneringen aan. Het was een verzamelplaats voor speleo’s en klimmers, in familieverband. Spijtig dat ze het verkocht hebben!