Regelmatig worden bergwandelaars die het wat hoger op gaan zoeken, geconfronteerd met sneeuwvelden die moeten getraverseerd worden. Het risico om uit te glijden wordt vaak onderschat.

Vooral in de lente en vroeg in de zomer liggen veel wandelwegen nog onder, soms steile, sneeuwvelden. Is de sneeuw hard dan heb je een pikkel en eventueel zelfs stijgijzers nodig, om ze over te steken. Zonder dit materiaal is er maar één goede beslissing : terug keren. Een uitschuiver op steile, harde firn is al snel niet meer te stoppen en wordt al bijna even erg als een vrije val. De gevolgen zijn meestal zeer ernstig tot fataal.

Het is een goed idee om je voor een tocht te informeren - in de hut bv. - over de toestand van de paden. Vroeg op het seizoen is het trouwens ook aan te raden om na te gaan of de hutten open zijn.

Het weerbericht raadplegen hoort bij het begin van elke tocht. Aangepaste kledij, kaart, kompas en een rugzakapotheek is standaarduitrusting voor elke bergwandeling. Bij langere en moeilijkere tochten hoort daar ook een bivakzak bij.

D.M
Naar “Schneefelder als Gefahr bei Bergwanderungen nicht unterschätzen” www.naturfreunde.at