SUPER WEEKEND : “ZWARTE WOUD”

Op woensdag 30 april rond 13 uur waren zij daar, Rik, Thérésia, Paul en Rolland in hun buuske met een karreke achteraan. Vermits er sloeren zijn die nog werken of naar school gaan, was het niet mogelijk om vroeger te vertrekken. Enfin, alles ingeladen en wijlen weg.

Volle petrol tot in Luxemburg om de druk op de waterblazen terug op een draaglijk niveau te krijgen, verder efkes door “La douce France” en “Deutschland” binnen.

Wow, van ver zagen wij ze al liggen de zwarte bossen. Na op een paar kilometers van het eindpunt een zeer proper kots-stopke te hebben gemaakt, kwamen wij als laatste aan. Direct naar de keuken en als den bliksem onze diner klaargemaakt en hap, hap, hap, alles op. Nog een halfuurtje catchen met het afwasmachine en alles klaar.

Nu gaan wij er echt aan beginnen. Overtrokken lucht en niet te warm, dus goed aangekleed voor de tocht.

Na enkele minuten gaan, was het al zo ver. Plets, begin dat toch te regenen, rugzakken af, regenkledij aan. Als slok op de borrel nog wat hagelbollekes . Tegen dat iedereen terug klaar was trok de lucht open. Zwaanzers. Allé, wijlen weg onder leiding van de Marc en de Jorn door het alsmaar mooier wordende landschap en beter wordend weer.

De indruk van de omgeving was voor mij althans: donkere bossen, afgewisseld met open vlakten die licht afstaken in een weids heuvelend landschap.

Soms ging het plots zeer steil omhoog via een trap in de rotsen met af en toe zeer hoge treden, maar dat is zelfs voor een gepensioneerde geen probleem als ze die tree per tree naar boven stoempen.

Nog een eind gaan en wij zijn thuis. Maar er was bezoek, Eric Tanghe en Erna waren toegekomen met hun mobilhome. Weer een meevaller.

De tweede dag was voor mij zeer kort. Paul en Ik zijn niet meegegaan. Wij zijn onder ons een toereken gaan doen tot aan een ingang van de waterval waar volgens de wegwijzers een imbuss was. Daar aangekomen bleek dat spul niet open te zijn. Wij dus zonder eten terug langs het meer, nota bene langs de toeristische zijde en inderdaad, veel hotels, restaurants, taverne en zelfs een manege, maar niks open. Dus maar op ons kin kloppen tot thuis. Wachten op de avonturiers. Eten, drinken, soms veel drinken, lullen op ’t einde en gaan slapen.

Den derde dag waren Paul en ik direct van mening dat ze ons dat geen twee keer zouden lappen en wij mee op trot. De omgeving was weer superschoon en het was prachtig weer, de paden waren super en wij huppelden met zijn allen op vederlichte tred door het wondermooie “Zwarte Woud”. OP zeker moment zagen we in de verte de springschans staan van Schonach. Rechts van ons op de bergwei stond een typisch bergkapelleke. Daar zijn we eens gaan kijken, de deur stond open en binnenin was alles zeer netjes en kraarproper. Spijtig genoeg zien we zulke netheid bij ons niet veel. Alleen werd de temperatuur hoe langer hoe drukkender.

Deze keer zijn Treesje en Erna er alleen opuitgetrokken richting station van Triberg waar de auto’s stonden en vanwaar wij zijn vertrokken. Na een zeer aangename en doenbare tocht voor ne ouwe pee gelijk ik hebben wij toch gesplitst op een zeker punt waar wij ‘s morgens ook gepasseerd zijn. De krabbers met de opperkrabber richting station en de cracken met de supercracks nog een toereken der bij aanbreien. Het werd nu zoals sommige zeggen “hardstikkewarm”. Eens de vlakte voor het station van Triberg voorbij kwamen wij Trees en Bolleke van Waas tegen en kort daarop kwamen de anderen ook aangepuft.

Klets Boem alles in de auto’s en naar huis, naar het mooie NV in Schönwald.

De laatste dag, snik,snik. Wederom met de auto naar Triberg, “Dar Dorf der 1000 Uhren” (niet verkeerd verstaan) het geboortedorp van de koekoeksklok, met het grootste exemplaar ter wereld, een klokske van 4.5m hoog en 4.5m breed. Dit is geen zakuurwerk!

Nadat we de auto zijn kwijtgeraakt zijn we naar de waterval, de grootste van Duitsland, gaan kijken langs de eekhoorntjes weg. We hebben er inderdaad verschillende gezien onderweg; ze kwamen bijna uit je hand eten, zeer speciaal.

Na de waterval terug naar beneden naar een echte “Schwarzwald Stübe” mit hübsche Mädschen mit Dir’n doll Kleidern und tiefe décolté. Nie slecht als ge maar een colake meu drinken.

Hierna den auto in en naar huis.

In de file, in de file, in de file.

Eerste dag: 24 km, 650 hoogtemeter.

Tweede dag 21 km, 550 hoogtemeter.

Derde dag 22.1 km, 750 hoogtemeter.


Marcel